Κυριακή 31 Οκτωβρίου 2010

Η Ανοιχτή Συνέλευση Εργαζομένων Ανέργων καταγγέλει την γενικευμένη κρατική καταστολή στους κοινωνικούς, πολιτικούς και εργατικούς αγώνες.



«Φρόνιμα και ταπεινά πάω με κείνον που νικά. Αν θέλεις να χαρείς τη λευτεριά νωρίς γίνε προδότης, γίνε. Θα ‘ναι μαζί σου οι νόμοι και η πλερωμένη γνώμη. Πέτα την ανθρωπιά σου. Κι απ’ τον αφέντη πιάσου. Κι άμα σε φτύσει αυτός, να κάθεσαι σκυφτός. Και θα ‘χεις τα πρωτεία στη σάπια πολιτεία».




Κώστας Βάρναλης «Των φρονίμων τα παιδιά»



Οι συμβασιούχοι του υπουργείου Πολιτισμού, αν και είχαν δικαιωθεί από τα δικαστήρια, στις 14 Οκτώβρη διαμαρτυρήθηκαν στην Ακρόπολη, διεκδικώντας την ανανέωση των συμβάσεών τους που λήγουν στις 31/10 και τα δεδουλευμένα των 24 μηνών που είναι απλήρωτοι. Το κράτος απάντησε με ξύλο και χημικά και οι εργαζόμενοι κάλεσαν σε συγκέντρωση αλληλεγγύης.



Σ’ όλη τη διάρκεια της συγκέντρωσης, «κάποιοι» ζουμάριζαν με φωτογραφικές μηχανές τους διαδηλωτές, κατά τη «δημοκρατική» μέθοδο της Ασφάλειας, μέχρι και τη λήξη της συγκέντρωσης, έξω από το μετρό της Ακρόπολης. Μετά τη συγκέντρωση, δύο μέλη της Επιτροπής Κατοίκων Περιστερίου, εκ των οποίων το ένα είναι και μέλος της Ανοιχτής Συνέλευσης Εργαζομένων Ανέργων, έφτασαν στο τέρμα του μετρό, στον Άγ. Αντώνη, με σκοπό να πάνε στη δημοσιοποιημένη συνέλευση της Επιτροπής Κατοίκων Περιστερίου, η οποία γινόταν εν όψει των ασφαλιστικών μέτρων εναντίον του Δήμου για την παράνομη εγκατάσταση και λειτουργία χωματερής στο Άλσος. Εκεί, τρεις άνδρες με πολιτικά τους σταμάτησαν για εξακρίβωση στοιχείων. Οι σύντροφοι ζήτησαν να τους επιδείξουν τα στοιχεία τους και έτσι διαπιστώθηκε ότι η εξακρίβωση γινόταν με την παρουσία του προϊσταμένου της Ασφάλειας Μπουρναζίου. Ενώ επέδειξαν τις ταυτότητές τους, οι αστυνομικοί επέμεναν να τους ακολουθήσουν στο τμήμα και όταν αυτοί αρνήθηκαν, τους ανάγκασαν να μπουν σε συμβατικό αυτοκίνητο με την απειλή της δίωξης «για αντίσταση κατά της αρχής και απείθεια». Στο τμήμα, με επίφαση ψευδών επιχειρημάτων προσέβαλαν την προσωπικότητά τους και έφθασαν στο σημείο να ζητήσουν ακόμη και ενδελεχή σωματικό έλεγχο. Μετά τις έντονες διαμαρτυρίες τους και την άρνησή τους να συμμορφωθούν στις παράνομες εντολές των αστυνομικών, τους άφησαν λέγοντάς τους: «Θέλουμε και σας αφήνουμε». Προφανώς εννοούσαν, εμείς είμαστε ο νόμος, εμείς και η παρανομία... Αξίζει ν’ αναφερθεί ότι η Επιτροπή Κατοίκων δίνει ένα πολύμηνο και πολύμορφο αγώνα στη διάρκεια του οποίου έχει δεχθεί προπηλακισμούς, απειλές, τραμπουκισμούς, κατέβασμα αφισών από τους Αντιδημάρχους και τους «μηχανισμούς» του Δήμου. Γνωρίζουμε λοιπόν ότι το «περιστατικό» δεν ήταν τυχαίο ούτε μεμονωμένο. Ήταν απόπειρα τρομοκράτησης και παραβίαση των πιο στοιχειωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών.



Στην εποχή του «μνημονίου», στην εποχή που οι εργαζόμενοι δοκιμαζόμαστε σκληρά από την καπιταλιστική κρίση, την ανεργία, τη φτώχεια, την ανασφάλεια, στόχος του κράτους, των αφεντικών, των κυβερνήσεων και των μηχανισμών καταστολής είναι να χτυπηθεί ό,τι «κινείται», ό,τι αντιστέκεται. Η σκληρή καταστολή πάει χέρι-χέρι με τη συκοφάντηση και τη χυδαία αντιμετώπιση από τα ΜΜΕ.



Το καλοκαίρι οι ναυτεργάτες «απειλούσαν το έθνος». Τα δικαστήρια έβγαλαν την απεργία τους παράνομη και καταχρηστική και τους απείλησαν με επιστράτευση, καταδικάζοντάς τους έτσι στην ανεργία και την εξαθλίωση. Οι νοσοκομειακοί γιατροί απειλήθηκαν με επιστράτευση, επειδή αρνήθηκαν να δουλεύουν απλήρωτοι υπερωρίες και εφημερίες. Τον Αύγουστο τροποποιήθηκε για τρίτη φορά επί το φασιστικότερο ο τρομονόμος του 2001, για να θεωρούνται τρομοκρατία οι συνδικαλιστικοί και οι κοινωνικοί αγώνες, καθώς και η αλληλεγγύη σ’ αυτούς. Εκφοβισμός, αστυνομοκρατία και κατασταλτική βία παντού. Στις μαθητικές καταλήψεις ενεργοποιείται και πάλι η «Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου» του 1999, με στόχο την κάμψη κάθε αντίστασης μπροστά στην πλήρη αποσάθρωση του δημόσιου σχολείου. Στις κινητοποιήσεις, μηχανές πέφτουν πάνω σε διαδηλωτές. Χτυπάνε το κίνημα που αντιστέκεται στα περιβαλλοντολογικά εγκλήματα, τις συνελεύσεις γειτονιάς, τα στέκια, τους κατειλημμένους χώρους. Οι μετανάστες γίνονται τα «εύκολα» θύματα των αστυνομικών και των φασιστών. Ολόκληρα μπλοκ διαδηλωτών δέχονται προληπτική καταστολή πριν καν φτάσουν στο χώρο των συγκεντρώσεων. Εκλεγμένοι και μη συνδικαλιστές απολύονται, συλλαμβάνονται και καταδικάζονται για τη δράση τους. Κρατάνε πολύμηνα φυλακισμένους αγωνιστές, παραβιάζοντας με το έτσι θέλω ακόμα και τους δικούς τους νόμους που υποτίθεται ότι υπηρετούν. Βάζουν τα πολιτικά, κοινωνικά, και συνδικαλιστικά δικαιώματα των πολιτών, και των κρατουμένων στην καρμανιόλα. Τέτοια «συνεργασία» δικαιοσύνης και αστυνομίας είχαμε μόνο στη χούντα.



Όσο οι κοινωνικές αντιθέσεις θα οξύνονται, η φτώχεια και η ανεργία θα αυξάνεται, όσο τα κοινωνικά και εργατικά κινήματα θα ριζοσπαστικοποιούνται, τόσο το κράτος θα χρησιμοποιεί και θα επεκτείνει το οπλοστάσιό του. Ό,τι είναι ζωντανό, αυτόνομο και ακηδεμόνευτο είναι «ο εσωτερικός εχθρός», που πρέπει να απομονωθεί, να περιθωριο-ποιηθεί, να εξοντωθεί. Εμείς, όμως, δε σκοπεύουμε ούτε τα δικαιώματά μας να αρνηθούμε, ούτε την πάλη για τις ατομικές ελευθερίες να υποστείλουμε. Ξέρουμε ότι μας έχουν κηρύξει πόλεμο. Ας ξέρουν και εκείνοι (Αστυνομία, Δημαρχία, εργοδοσία, κράτος, κεφάλαιο), ότι δεν πρόκειται να κάνουμε πίσω κι ούτε πρόκειται ν’ αφήσουμε κανέναν μόνο του. Το κίνημα δεν ξέρει μόνο να οργανώνει και να δίνει αγώνες, ξέρει και να προστατεύει κάθε μέλος του, κάθε αγωνιζόμενο.







Κάτω τα χέρια σας από τους αγωνιστές.



Κανένα έγκλημα δε θα μείνει στα σκοτεινά και αναπάντητο.



Όλοι στους δρόμους.







Ανοιχτή Συνέλευση Εργαζομένων – Ανέργων

Σάββατο 30 Οκτωβρίου 2010

Γαλλία: κείμενο παρέμβασης στο γαλλικό ραδιόφωνο


ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟ ΑΓΩΝΑ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ




Αυτή είναι η μετάφραση ενός κειμένου του οποίου αποσπάσματα διαβάστηκαν στην Εθνική Γαλλική ραδιοφωνία την Τετάρτη 27 Οκτώβρη από μια μικρή ομάδα που διέκοψε το ζωντανό πρόγραμμα του σταθμού.



Όταν ένα αφεντικό ζητάει από το προσωπικό να αποδεχτεί τις απολύσεις και τις περικοπές στους μισθούς με στόχο «να σωθεί η εταιρεία» έχει κιόλας αποφασίσει να κλείσει την επιχείρηση. Όταν η δεξιά, η αριστερά και τα μέσα μας εξηγούν πως πρέπει να δουλέψουμε περισσότερο για να «σώσουμε το συνταξιοδοτικό μας σύστημα», ανακοινώνουν κατ ουσία πως η κατάργησή του έχει δρομολογηθεί.



Μας λένε να δουλέψουμε 2 χρόνια παραπάνω. Η εκμετάλλευση κρατάει πάντα πάρα πολύ και ο χρόνος που μας κλέβουν δεν γυρίζει ποτέ πίσω…



Τα συνδικάτα προσπαθούν να κοντρολάρουν το κίνημα, με στόχο να παρουσιαστούν ως οι μόνοι λογικοί συνομιλητές στις διαπραγματεύσεις με την κυβέρνηση. Ελπίζουν να αποκομίσουν έτσι μερικά ψίχουλα για τα μάτια του κόσμου. Τα συνδικάτα διαπραγματεύονται το μέγεθος των δεσμών μας. Εμείς θέλουμε να τα σπάσουμε.



Η τηλεόραση, ο τύπος και το ράδιο, όλοι, προβάλλουν το ίδιο ζήτημα και δείχνουν τις ίδιες εικόνες. Επικεντρώνοντας στα διυλιστήρια ή τους εργαζόμενους στην καθαριότητα στη Μασσαλία, τα μέσα έχουν επιλέξει να αποκρύψουν το πλήθος των πρωτοβουλιών και πρακτικών που έχουν ανθίσει από τις αρχές Σεπτέμβρη. Κινητοποιήσεις των οδηγών φορτηγών, μπλοκαρίσματα σουπερμάρκετ από τους υπαλλήλους, ανανεωμένες απεργίες από τους δασκάλους, τους σιδηροδρομικούς εργάτες, τους εργάτες της αυτοκινητοβιομηχανίας PSA και το προσωπικό της Γαλλικής Εθνικής ραδιοφωνίας, κυλιόμενες απεργίες, σπάσιμο των γραφείων του κόμματος του Σαρκοζί (UMP), των γραφείων του συλλόγου εργοδοτών(MEDEF) και των γραφείων συμβούλων. Δεν περιμένουμε τίποτα από τα μέσα.

Η εξουσία χρησιμοποιεί την τακτική του διαίρει και βασίλευε. Τα συνδικάτα, τα κόμματα και τα αφεντικά μας κατηγοριοποιούν. Βάζουν στην κόντρα πολίτες με απεργούς, απεργούς με καταληψίες δρόμων, εργάτες με ανέργους, εξεγερμένους με διαδηλωτές. Καταφεύγουν στην καταστολή, τις έρευνες και τις κρίσεις για να σπάσουν την αλληλεγγύη. Τις τελευταίες τρεις εβδομάδες υπάρχουν ήδη 2500 συλλήψεις, με την πλειοψηφία των δικαστικών αποφάσεων να επισύρει ποινές φυλάκισης ως 5 μήνες.



Πρέπει να αρνηθούμε να πάρουμε μέρος στο παιχνίδι που στήνεται για να μας νικήσουν. Πρέπει να αποφασίσουμε μόνοι μας πώς δρούμε και οργανωνόμαστε ανεξάρτητα από τις εξουσίες τους. Η Πέμπτη είναι άλλη μια μέρα γενικής διαμαρτυρίας. Ας τη χρησιμοποιήσουμε για να συνευρεθούμε, να οργανωθούμε και να προχωρήσουμε πέρα από τις οδηγίες τους. Πικετοφορίες, μπλόκα, σαμποτάζ…Αφήστε μας να διαλέξουμε εμείς ποια είναι τα πιο αποτελεσματικά και δίκαια μέσα ενάντια στο Κράτος και το Κεφάλαιο και να πάρουμε την ευθύνη για αυτά.



Δεν τους χρωστάμε τίποτα, ας μπλοκάρουμε την οικονομία

Απεργίες, μπλόκα, σαμποτάζ!



πηγή : http://libcom.org/news/self-organised-french-people-struggle-27102010
            
αποδοση:  http://gr.contrainfo.espiv.net/2010/10/28/text-french-radio/

Παρασκευή 29 Οκτωβρίου 2010

Η "ΒΕΒΗΛΩΣΗ" ΚΑΙ Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΧΡΕΙΩΝ

Για τεσσερις ωρες οι συμβασιουχοι του Υπουργειου Πολιτισμου κατελαβαν χθες ΣΥΜΒΟΛΙΚΑ τα Προπυλαια στον βραχο της Ακροποληςκαι αναρτησαν μαυρο πανω που εγραφε ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ, ζητωντας ταυτοχρονα   να πληρωθουν τα δεδουλευμενα δυο ετων και να ανανεωθουν οι συμβασεις τους.
Οι εργαζομενοι κατ'οπιν επεμβασης ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ και με την παρουσια ΠΑΝΟΠΛΩΝ ΜΑΤ, αποχωρησαν απο τον χωρο,ενω δηλωσαν οτι θα συνεχισουν τις κοινητοποιησεις τους μεχρι να ικανοποιηθουν τα αιτηματα  τους.
Και απο εδω ξεκιναει  το γαιτανακι της ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ και του ΚΙΤΡΙΝΙΣΜΟΥ.
Το Υπουργειο Πολιτισμου με ανακοινωση του κατηγορησε τους εργαζομενους-ακτιβιστες οτι εβαλαν σε ΚΙΝΔΥΝΟ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΟΥ ΜΝΗΜΕΙΟΥ,σε μια χωρα που  στον καιρο του ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ,γκρεμιζει ολα τα δικαιωματα και τις κατακτησεις,ελεω Ε.Ε και ΔΝΤ.
Τα ΚΑΘΕΣΤΩΤΙΚΑ ΜΜΕ δεν διστασαν να ΒΥΣΣΟΔΟΜΗΣΟΥΝ και να ΣΠΙΛΩΣΟΥΝ τον αγωνα των εργαζομενων στο ΥΠ.ΠΟ. Για τους  ΑΧΡΕΙΟΥΣ της δημοσιογραφιας ,οι εργαζομενοι ΒΕΒΗΛΩΣΑΝ το  "πανανθρωπινο μνημειο "και ΑΜΑΥΡΩΣΑΝ  τον ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ και την ΧΩΡΑ στο ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ.Ποιο πολιτισμο ομως?Της ΑΡΠΑΧΤΗΣ,της ΛΑΜΟΓΙΑΣ,της ΞΕΝΟΦΟΒΙΑΣ,του ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ?
Μια χωρα που ΔΙΑΣΥΡΕΤΑΙ χρονια  απο αυτες τις ανοιχτες πληγες....
Η του πολιτισμου που με βαση τα πορισματα του προεδρου της ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ της ΕΛΛΑΔΑΣ  ΠΡΟΒΟΠΟΥΛΟΥ ,ζηταται  να σταματησουν οι μεταφορες ΜΑΘΗΤΩΝ απο απομακρυσμενα μερη με μισθωμενα οχηματα στα σχολεια τους και να κοπουν οι εκδρομες των ΑΠΟΜΑΧΩΝ της ζωης απο τα ΚΑΠΗ,κατι στο οποιο υπερθεματισε και ο αχρειος ο ΠΑΓΚΑΛΟΣ.
Αντιστοιχες συμβολικες κινητοποιησεις εχουν γινει στον πυργο του ΑΙΦΕΛ και αλλου αλλα κανεις δεν μιλησε για βεβηλωση.
Οπως κανεις δεν μιλησε για  βεβηλωση οταν φασιστοομαδες φωτογραφιζοταν προκλητικα με φοντο την Ακροπολη,χαιρετωντας φασιστικα και κρατωντας σημαια με τον αγκυλωτο σταυρο.
Ουτε οι εθνο-καραγκιοζηδες του λα.ό.ς θυμουνται τιποτα και μιλουν για ΕΘΝΙΚΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ.
Η  Ακροπολη ειναι συμβολο ενος ΜΕΓΑΛΟΙΔΕΑΤΙΣΜΟΥ και προσκολλησης σε ενα ΝΕΚΡΟ  ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ.
Τα μαρμαρα απο μονα τους δεν λενε τιποτα.καποιοι ανθρωποι τα αναδεικνυουν,με τον ΜΟΧΘΟ τους και το ΜΕΡΑΚΙ τους και αυτοι δεν ειναι αλλοι  απο τους εργαζομενους στην Ακροπολη και ολα τα υπολοιπα ειναι ΑΧΡΕΙΟΤΗΤΕΣ και εκ του ΠΟΝΗΡΟΥ.

Νικολας Ασηθιανακις

Πέμπτη 28 Οκτωβρίου 2010

Για την καταστολή των δικτύων αντιπληροφόρησης στην Ισπανία

Mετά την επιτυχημένη γενική απεργία της 29ης Σεπτεμβρίου στην Ισπανία, η Υπεύθυνη Ασφάλειας του Δήμου της Βαρκελώνης ζήτησε από την Εισαγγελία να ερευνήσει τις “ιστοσελίδες που προτρέπουν σε πράξεις βίας”, κατονομάζοντας συγκεκριμένα δίκτυα αντιπληροφόρησης και ενάντια στην καταστολή και ζητώντας το κλείσιμο του kaosenlared.net. Ως συνήθως, τη σκυτάλη πήραν τα μίντια με τη γνωστή πια φρασεολογία περί “χαμηλής έντασης τρομοκρατία”. Είναι προφανές ότι η Εξουσία θορυβήθηκε από τη δημιουργία της ιστοσελίδας 29-s.net, με συντονισμένη αντιπληροφόρηση 9 δικτύων αντιπληροφόρησης για την γενική απεργία, τη μεγάλη διάχυση του αντικαθεστωτικού λόγου στην κοινωνία και την συνεπακόλουθη επιτυχία της απεργίας σε όλους τους κλάδους, μεταξύ αυτών και στα αστικά μέσα παραπληροφόρησης. Είναι επίσης προφανές ότι ο στόχος της επίθεσης ποινικοποίησης δεν είναι μόνο τα συγκεκριμένα δίκτυα.




Όσο περισσότερο βαθαίνει η καπιταλιστική κρίση και ξεσκεπάζεται η φενάκη της καθεστωτικής προπαγάνδας περί δημοκρατίας, τόσο περισσότερο θα εντατικοποιούνται η χειραγώγηση συνειδήσεων και η καταστολή, ως μέσα για την επιβολή του πλήρους ολοκληρωτισμού. Στα πλαίσια αυτά, η Εξουσία επιχειρεί, άμεσα ή έμμεσα, με τρόπο απροκάλυπτο ή κεκαλυμμένο, το κλείσιμο του στόματος οποιουδήποτε αντιτίθεται στην διαρκή πλύση εγκεφάλου των μίντια, του μάρκετινκ, της διαφήμισης και του lifestyle και στην επιβολή του δημοκρατικού ολοκληρωτισμού και της ιδεολογίας του: τον κοινωνικό κανιβαλισμό και την πλήρη εξατομίκευση. Τα δίκτυα αντιπληροφόρησης και οι αγωνιζόμενοι άνθρωποι δεν έχουν κανένα λόγο να απολογηθούν σε κανένα εισαγγελέα ή εξουσιαστή για το πόσο ειρηνικό είναι το έργο τους απέναντι στη βία της Εξουσίας. Αυτοί που ασκούν καθημερινή βία είναι το Κράτος και το Κεφάλαιο. Αυτοί και τα τσιράκια τους ασκούν καθημερινά “τρομοκρατία υψηλής έντασης” συνειδητά και συντονισμένα. Η συντονισμένη αυτή επίθεση δημοτικών ηγετίσκων, εισαγγελίας, κεντρικής Εξουσίας και μίντια στην Ισπανία, καταδεικνύει την αναγκαιότητα του δικού μας συντονισμού.



Το contrainfo μεταφέρει στους συντρόφους kaosenlared.net, lahaine.org, 29-s.net, barcelona.indymedia.org και alertasolidaria.org την αλληλεγγύη και την υποστήριξή μας. Απέναντι στην επίθεση της τρομοκρατίας του ισπανικού Κράτους δεν θα είναι μόνοι τους.



Ηasta siempre
http://gr.contrainfo.espiv.net/2010/10/25/contrainfo-solidaridad-webs-alternativas/
http://contrainfo.espiv.net/

H Έλσα Pοντρίγκεζ χαροπαλεύει στην εντατική με σφαίρα στο κεφάλι.

Η συντρόφισσα Έλσα Ροντρίγκεζ


χαροπαλεύει στην εντατική

με σφαίρα στο κεφάλι.





Γεννήθηκε στην Ουρουγουάη πριν από 56 χρόνια και ζει σε μια φτωχή γειτονιά στο προάστιο του Berazategui στο νότιο ανατολικό Μπουένος Άϊρες. Είναι μητέρα 7 παιδιών.



Έλσα, η αγωνίστρια που ξεκίνησε να μαθαίνει ανάγνωση βοηθώντας τους φτωχότερους



Σε ένα πάμφτωχο σπίτι, μιας φτωχής γειτονιάς του Barazategui, μια γυναίκα χωρίς δουλειά, με επτά παιδιά και με έναν σύζυγο εξαφανισμένο εδώ και καιρό και με τα ίχνη του να αγνοούνται.

Σε μια οικονομική κρίση που γονατίζει μια χώρα πρότυπο του καπιταλισμού. Είναι τα τέλη του 2001.

Μια ζέστη βγαίνει μέσα από την πόρτα της καντίνας «Caritas Felices» όταν αυτή ανοίγει από την Κριστίνα Χιμένες που αντικρίζει μια απελπισμένη γυναίκα:

«Θα ήθελα ένα πιάτο φαγητό για τα παιδιά μου. Πείτε μου σε τι μπορώ να δουλέψω. Μπορώ να κάνω οτιδήποτε».



Η Κριστίνα διηγείται αυτή την ιστορία στην [εφημερίδα] Clarin, στην είσοδο του νοσοκομείου Argerich, όπου η απεγνωσμένη εκείνη γυναίκα, η Έλσα Ροντρίγκες, βρίσκεται σε κώμα, υποστηριζόμενη με μηχανικά μέσα, από τη στιγμή που μια σφαίρα την βρήκε στο κεφάλι την περασμένη Τετάρτη [20/10/2010]. Οι γιατροί λένε ότι η κατάστασή της είναι εξαιρετικά κρίσιμη.



«Θα τα καταφέρει», λέει η Κριστίνα. «Η ζωή της, την σκληραγώγησε και ποτέ δεν το έβαλε κάτω. Γι? αυτό σας λέω, θα τα καταφέρει».



Η Έλσα είναι Ουρουγουανή και όταν ήρθε στην Αργεντινή ήταν λειτουργικά αναλφάβητη. Ούτε και είναι ένα ιστορικό μέλος του Partido Obrero. Ξεκίνησε να συμμετέχει στις κινητοποπιήσεις του Polo Obrero, της μετωπικής οργάνωσης των πικετέρος του Partido Obrero, στη χειρότερη φάση της κρίσης, στα 47 της χρόνια. Οι αγωνιστικές ικανότητές της, την έθεσαν στην πρώτη σειρά του αγώνα. Αυτή την εποχή ήταν η υπεύθυνη του τομέα του Polo Obrero στο Barazategui.



«Μιλάμε για μια αγωνίστρια με όλη την σημασία της λέξης. Πάντα υπερέβαινε τον εαυτό της», λέει ο Νέστορ, ένας από τους συντρόφους της. Η «Ελσίτα» όπως χαϊδευτικά την ονόμαζαν, ένιωθε υπερήφανη που ξεκίνησε να μαθαίνει να διαβάζει σε ένα από τα αυτοσχέδια σχολεία που οργανώθηκαν από το κόμμα της.



Η γυναίκα αυτή, εκτός από μαχήτρια και συνέταιρος τελικά στη μικρή καντίνα που την έσωσε, δούλευε ως οικιακή βοηθός στην περιοχή της Capital Federal, τρεις φορές την εβδομάδα. Έβγαζε 10 πέσος την ώρα.



Τα παιδιά της δεν την αποχωρίζονται στο νοσοκομείο ούτε για μια στιγμή, αν και αναζητούνται συνεχώς από τους δημοσιογράφους για να δίνουν συνεντεύξεις. «Η μάνα μας, είναι το στήριγμα όλων μας», λέει τελικά ένα από αυτά, δια μέσου ενός συντρόφου από το κόμμα. Είναι αρκετά εξαγριωμένοι και χθες παραλίγο να επιτεθούν στον γιατρό που διάβασε το ιατρικό ανακοινωθέν στην τηλεόραση. Μια από τις κόρες τού επιτέθηκε φωνάζοντας : «Ποιος σε εξουσιοδότησε να το κάνεις;», και έφυγε αμέσως μακρυά από τις κάμερες για να μην την δείξουν που ξέσπαγε σε κλάματα.



Η Έλσα έχει τη φήμη ενός δυναμικού χαρακτήρα. Αν υπάρχει κάτι που δεν την χαρακτηρίζει αυτό είναι η ατολμία.

«Όταν βλέπει την αδικία την κριτικάρει με όλες της τις δυνάμεις», λέει κάποιος δικός της σύντροφος. Την ημέρα που προηγήθηκε της κινητοποίησης στο σταθμό των τρένων, κάποιος από τους συντρόφους της, της πρότεινε να μην πάει στην κινητοποίηση και αντίθετα να επισκεφτεί έναν εργατικό συνεταιρισμό.

Του απάντησε: «Εγώ θα πάω στην απεργιακή φρουρά να υπερασπιστώ τα δικαιώματα των εργατών. Εσείς κάντε ότι θέλετε».



Τον ελεύθερο χρόνο της τον περνά κάνοντας περιπάτους. Πιο πολύ χαίρεται όταν περπατά στην πλατεία με την Στεφανία, την μικρότερη κόρη της, 16 χρονών. Τα βράδυα δεν χάνει τις εκπομπές του Τινελι. Το αγαπημένο της πρόγραμμα είναι ο χορός του La Mole Moli.



Η Έλσα δεν γνωρίζει από λούσα και από shopping therapies. Στην πράξη αποστρέφεται τα καπιταλιστικά πρότυπα. Οι φίλοι της την περιγράφουν σαν «μια απλή γυναίκα». Φορά πάντα απλά παπούτσια, με φαρδιά παντελόνια και λένε ότι ποτέ δεν την έχουν δει να φορά τακούνια.

( Σαντιάγκο Φιορίτι από την [καθημερινή] εφημερίδα Clarin)



Αναδημοσιεύεται στην ιστοσελίδα του Partido Obrero

http://po.org.ar/articulo/actualidad20101022-1105/elsa-militante-que-aprendio-leer-ayudando-los-mas-pobres




(Το ιατρικό ανακοινωθέν που εκδόθηκε μιλά για εξαιρετικά κρίσιμη κατάσταση. Η Έλσα βρίσκεται σε κώμα και με συνεχή μηχανική υποστήριξη. Η μετεγχειρητική κατάσταση δεν επιτρέπει ακόμη ασφαλή συμπεράσματα. Ο κίνδυνος για την ζωή της δεν έχει ακόμη παρέλθει και οι επόμενες μέρες είναι κρίσιμες).

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1218973




Tη Δευτέρα 1 Nοεμβρίου, 5.30 μ.μ., στα γραφεία του συλλόγου Bιβλίου ? Xάρτου, Λόντου 6, Eξάρχεια, συγκαλείται σύσκεψη για την οργάνωση του κινήματος αλληλεγγύης στους αργεντίνους συντρόφους και την πιο πλατιά καταδίκη της δολοφονίας του Mαριάνο Φερέιρα.

Τρίτη 26 Οκτωβρίου 2010

Σχετικα με την διαδήλωση της 21ης Οκτωβρίου που έγινε για την δολοφονία του Mariano Ferreyra

Κοινωνικές οργανώσεις, συνδικάτα, πολιτικά κόμματα και ανεξάρτητοι οργάνωσαν και συμμετείχαν στις 21 Οκτωβρίου σε κινητοποίηση στην πλατεία Μαΐου (PlazadeMayo) με αφορμή την δολοφονία του MarianoFerreyra.Η κινητοποίηση ξεκίνησε από δύο σημεία: το Callaoκαι Corrientes, και το Κογκρέσο όπου και είχε συγκεντρωθεί η πλειοψηφία του CTA. Η κοινή καταγγελία που κατέβασαν οι διαμαρτυρόμενοι ζητούσε την τιμωρία των φυσικών και ηθικών (πολιτικών) αυτουργών της δολοφονίας του MarianoFerreyra.




Από νωρίς το πρωί οι εργαζόμενοι από διάφορες περιοχές εξέφρασαν την καταδίκη τους για τη δολοφονία του Ferreyra. Οι εργαζόμενοι της Kraft (πρώην Terrabusi) σε ένδειξη αλληλεγγύης προχώρησαν στην διακοπή της κυκλοφορίας στην εθνική λεωφόρο Panamerican (στο ύψος της GeneralPacheco), από τις 6:40 πμ μέχρι τις 9:30 μμ.



Νωρίτερα, οι εργαζόμενοι στους σιδηροδρόμους είχαν διακόψει την εργασία τους, ενώ κατά την διάρκεια της ημέρας εργαζόμενοι-μέλη κοινωνικών και πολιτικών οργανώσεων διέκοψαν την κυκλοφορία στους δρόμους, στο ύψος της Avellaneda. Οι εργαζόμενοι στο μετρό είχαν σηκώσει τις μπάρες στις πύλες εισόδου για περίπου 17 ώρες, ενώ σταματήσανε και κάποιες από τις δραστηριότητες σε νοσοκομεία του Μπουένος Άιρες και στα αεροδρόμια της Αργεντινής.



Η VaninaBiasi, εκπρόσωπος των εργατών, δήλωσε τα εξής: «Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους και δεν επιδέχονται ερμηνείας. Δυστυχώς μία ομάδα από γκάνγκστερ μέλη της UF (UniónFerroviariaεπίσημο συνδικαλιστικό όργανο των σιδηροδρόμων), ο José Pedraza και ο Pablo Díaz , έχασαν τον έλεγχο και οδηγήθηκαν στο έγκλημα»



Η Biasiαναφέρθηκε επίσης στους χαρακτηρισμούς που αποδόθηκαν από τα ΜΜΕ για το συμβάν της 20ης Οκτωβρίου το οποίο στοίχησε τη ζωή του MarianoFerreyraκαι τον τραυματισμό άλλων 3 ανθρώπων, μία εκ των οποίων βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση (η ElsaRodriguez): «…η θεωρία της σύγκρουσης είναι η θεωρία που απαιτεί να υπάρχουν 2 δαίμονες κάτω από μία δικτατορία. Στο συγκεκριμένο περιστατικό δεν υπήρξε αντιπαράθεση μεταξύ των 2 πλευρών. Οι σύντροφοί μας έφευγαν, βρισκόντουσαν υπό επίθεση και υποχώρησαν. Τρία τετράγωνα πιο κάτω τους είχαν στήσει ενέδρα οι γκάνγκστερ οι οποίοι άρχισαν να πυροβολούν. »



Επίσης αναφέρθηκε στην εκμετάλλευση της δολοφονίας του Ferreyraαπό την αντιπολίτευση: «Το λαϊκό κίνημα γνωρίζει και θυμάται. Οι διάφορες συνιστώσες της αντιπολίτευσης οπορτουνιστικά δηλώνουν σοκαρισμένες από την δολοφονία ενώ είναι οι ίδιες που είχαν χαρακτηρίσει τα γεγονότα της PuenteAvellanedaως συμπλοκές μεταξύ των διαδηλωτών. Το λαϊκό κίνημα θεωρεί υπεύθυνους για την δολοφονία αυτή την Pedraza, τον γραμματέα AntonioLuna και τους 2 γιούς τους που είναι μέλη της συμμορίας της Roca (Rocaπρέπει να είναι η μία από τις 6 ιδιωτικές σιδηροδρομικές εταιρείες που ελέγχουν τους σιδηρόδρομους). Απαιτούμε από το πρόεδρο της Αργεντινής να διαλευκάνει την υπόθεση και να βρει ποιος ευθύνεται για αυτήν την δολοφονία».



Διάφορες πολιτικές και κοινωνικές συνιστώσες κινητοποιήθηκαν εχθές εκφράζοντας την καταδίκη τους για την επίθεση που υπέστησαν οι διαδηλωτές από την συμμορία της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας. Η LohanaBerkinsμέλος της ένωσης για την καταπολέμηση των διακρίσεων εις βάρος των τραβεστί – τρανσέξουαλ, δήλωσε: «Αυτό το συμβάν αποδεικνύει ότι η βία δεν έχει στρατόπεδο ούτε φύλο. Σε αυτές τις δύσκολες στιγμές, το σύνολο της κοινωνίας θα πρέπει να είναι εδώ καταγγέλλοντας αυτήν την πράξη βίας».



Τα αιτήματα των εργαζομένων στις κατασκευές, δεν είναι περιουσιακό στοιχείο της Roca. Ο συνεχής και επίμονος αγώνας των εργαζόμενων στο μετρό, οδήγησε στην διασφάλιση της προσμέτρησής τους στο εργοστάσιο των εξωτερικών συνεργατών αυτού του τομέα/εργοστασίου.



Κύκλοι που πρόσκεινται στην κυβέρνηση έχουν προσπαθήσει κατά καιρούς να διαψεύσουν στην σχέση της κυβέρνησης Kirchner με την Περονική συνδικαλιστική γραφειοκρατία. Όμως σύμφωνα με τους εργάτες τα γεγονότα της 20ης Οκτωβρίου αποκάλυψαν τις πρακτικές της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας.



Ένας από τους διαδηλωτές ο οποίος ανήκει στην Ένωση Εργατών Στον Κλάδο Των Κατασκευών (SITRAIC) δήλωσε τα εξής: «Μία απάτη έχει ξεσκεπαστεί: η συνεργασία και η συνενοχή μεταξύ της κυβέρνησης, των συνδικάτων και της αστυνομίας. Αυτό το γεγονός όμως μας κάνει σαν ένωση να αισθανόμαστε πιο δυνατοί».



Η SITRAICυπενθύμισε το συμβάν κατά το οποίο οπλισμένα μέληδύο συμμοριών της UOCRA, επιτέθηκαν σε συγκεντρωμένους εργάτες, ανοίγοντας πυρ εναντίον τους και δέρνοντας τους. Μετά από αυτά τα γεγονότα συνελήφθηκε ένας εργαζόμενος ο Oliveraγια απόπειρα φόνου, ο οποίος είχε τραυματιστεί από τραμπούκους στο κεφάλι μέσα σε μία τράπεζα και χρειάστηκε 7 ράμματα. Σύμφωνα με την SITRAICυπεύθυνη είναι η οπλισμένη αστυνομία για την συνέχιση της φυλάκισης ενός εργάτη ο οποίος παλεύει για την ελευθερία του συνεταιρισμού. Μετά από προσφυγή στην επιτροπή ανθρώπινων δικαιωμάτων ο Oliveraμετακινήθηκε από το καθεστώς απομόνωσης στο οποίο βρίσκονταν και αναμένεται εντός λίγων ημερών η αποφυλάκισή του.



Επιπλέον αναφέρθηκε ένα συμβάν κατά το οποίο απεργοί εργάτες υποχρεώθηκαν από τραμπούκους της UOCRAνα δουλέψουν.



Αρκετές οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα ήταν παρόντες στη διαδήλωση. Η MaríadelCarmenVerdú μέλος της Οργάνωσης ενάντια στην αστυνομική και κρατική καταπίεση δήλωσε: «Αυτό που είδαμε σε αυτήν την περίπτωση είναι η τριπλή συμμαχία εναντίον των εργατών: εργοδότες που χρησιμοποιούν εξωτερικούς συνεργάτες για περαιτέρω εκμετάλλευση, η κυβέρνηση η οποία αναθέτει την καταστολή των εργατών στην συνδικαλιστική γραφειοκρατία και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης τα οποία έβαλαν το αρνί στη σούβλα».



Το κείμενο που διαβάστηκε κατά τη διάρκεια της τελετής στην πλατεία Μαΐου, απαιτούσε την δίκη και την τιμωρία των ενόχων και των συνεργών τους, και διασφάλιση των δικαιωμάτων των εργαζόμενων στους σιδηροδρόμους.



«Ως ακτιβιστές των κοινωνικών κινημάτων και των οργανώσεων που ήταν πάντα στους δρόμους απαιτώντας την αλήθεια και τη δικαιοσύνη, καταδικάζουμε τις ενέργειες της κάθε συμμορίας. Είμαστε πεπεισμένοι ότι δεν υπάρχει κάποια συνδικαλιστική ένωση που να δικαιολογεί τέτοιες ενέργειες. Η μακρά αγωνιστική μας ιστορίας έχει αποδείξει ότι τέτοιου είδους γεγονότα κάνουν κακό μόνο σε δικούς μας ανθρώπους και ενισχύουν τις αντιδημοκρατικές συνιστώσες».









Πρωτότυπο κείμενο



--> st1\:*{behavior:url(#ieooui) }



Organizaciones sociales, sindicales, partidos políticos, gente independiente y algunas Madres de Plaza de Mayo Línea Fundadora se movilizaron ayer, 21 de octubre, a Plaza de Mayo. La movilización partió de dos puntos Callao y Corrientes y el Congreso donde concentro mayoritariamente la CTA. El reclamo unificado fue por castigo a los responsables materiales y políticos del asesinato de Mariano Ferreyra.



Desde primeras horas de la mañana los trabajadores y trabajadoras de diferentes lugares comenzaron a hacer sentir su repudio por el asesinato de Mariano. Los trabajadores/as de la empresa Kraft (ex Terrabusi) mantuvieron un corte desde las 6:40 hasta las 9:30 horas sobre la autopista Panamericana, a la altura de General Pacheco.



Antes los trabajadores del Ferrocarril Belgrano Norte paralizaron el servicio. Al medio día los trabajadores tercerizados del Roca y organizaciones sociales y políticas cortaron las vías a la altura de Avellaneda. Los trabajadores/as del subterráneo levantaron los molinetes de 15 a 17 horas. También pararon en los hospitales porteños, en Astilleros Río Santiago y en Aerolíneas Argentinas y Lan.



Vanina Biasi del Plenario de Trabajadoras y dirigenta del Po expres “Los hechos hablan por si mismos, sin necesidad de mucha interpretación. Lamentablemente un grupo de patoteros de la Unión Ferroviaria (UF) que responden a José Pedraza y Pablo Díaz de la seccional Roca, quisieron evitar una medida de lucha y recurrieron a un crimen.”



Biasi se refirió también, a la caracterización que algunos medios masivos hicieron de los hechos sucedidos el 20 de octubre, que se cobro la vida de Mariano Ferreyra y Elsa Rodríguez quien lucha por su vida: “…la teoría del enfrentamiento es la teoría de los dos demonios bajo la dictadura. Aquí no hubo un enfrentamiento. Nuestros compañeros estaban marchando, estaban debajo de las vías no pudieron nunca acercarse porque estaba la patota arriba. Estaban siendo agredidos y se retiraron. A tres cuadras del lugar sufrieron una emboscada y del lado de los patoteros empezaron a disparar.”



También se manifestó con referencia a la utilización de la muerte de Mariano por sectores enfrentados al gobierno nacional: “El movimiento popular sabe y tiene memoria. Justamente esos sectores que de manera oportunista dicen escandalizarse con una muerte y con otra no se escandalizan tanto, son los mismos que caracterizaron los hechos de Puente Pueyrredón como una batalla entre piqueteros o como titulo Clarín: “La crisis causo dos nuevas muertes”... En el año 2002 no denunciaron al Duhaldismo, en esa masacre que fue Puente Pueyrredón (…) y hoy no quieren señalar a los Pedraza y compañía, son sectores que lo único que hacen es especular para llevar agua para su molino en la política. El movimiento popular esta señalando a Pedraza como responsable de esto, al subsecretario de transporte Antonio Luna y sus hijos, que son la patota del Roca. Estamos convencidos que hay que establecer claramente quienes son los responsables, se lo vamos a exigir a todo el mundo, se lo exigimos a la presidenta de la Nación. Nosotros no decimos que haya sido la presidenta la que disparo ninguna bala, lo que decimos es que va a tener que elegir claramente: O con la gorrita color verde de la UF, como aparece en varios medios, o castigándolos porque salieron a matar a un chico de 23 años”



Diferentes sectores que se movilizaron en el día de ayer expresaron su repudio al ataque sufrido por una patota de la burocracia sindical. Lohana Berkins de ALITT (Asociación Lucha por la Identidad Travesti-Transexual) expresó: “Esto demuestra que la violencia no es ni de un lado ni del otro, que la violencia no tiene género. En estos momentos en los que los fundamentalismos están recrudeciendo. Toda la sociedad, sobre todo la diversidad sexual, debería estar acá, repudiando este acto de violencia.”



El reclamo de los trabajadores tercerizados no es patrimonio del Roca. La lucha consecuente de los/las trabajadores/as del Subte consiguió la inclusión en planta de los tercerizados de ese sector. También los trabajadores de la ex Línea Belgrano con una Comisión Interna opositora a Pedraza.



En EDESUR los trabajadores tercerizados del área de lectura de medidores, cobran la mitad que quienes trabajan en planta. Andrés Torres señaló: “la ley dice que tareas eventuales se pueden tercerizar, pero los que hacen tareas fijas y permanentes, no” y remarcó “hay algunos que se encuentran en esta situación hace 16 años.” Hace mucho tiempo que estan luchando por ser trabajadores de planta de EDESUR. Hace un mes el gobierno les pidió un plazo de 60 días para solucionar su situación. En Noviembre vence el plazo y anunciaron que si no lo consiguen, como viene pasando hasta ahora, volverán al plan de lucha.



Refiriéndose al sindicato afirmaron que Luz y Fuerza no los representa. “Hoy los llamamos –reveló Torres- para ver que postura tomaban por la muerte del compañero y nos dijeron que ninguna. Entonces nosotros salimos por nuestra cuenta, no vamos a esperar a ver si el sindicato quiere o no quiere salir”. Pero aclaró que a diferencia de otras experiencias donde se busca crear un nuevo espacio, ellos apuestan por recuperar el sindicat “Queremosganar lugar en el sindicato, porque el sindicato lo sentimos nuestro”.



Varios sectores cercanos al gobierno nacional han intentando sembrar la duda sobre la cercanía de Pedraza al kirchnerismo. No obstante esto para algunos trabajadores los hechos sucedidos el 20 de octubre, desenmascaran las prácticas de la burocracia sindical.



Así lo expresó uno de los manifestantes pertenecientes al Sindicato de Trabajadores de la Industria de la Construcción y Afines (SITRAIC): “A quedado desenmascarado totalmente el fraude laboral que hay en la Argentina, la complicidad entre el Estado, los sindicatos burocráticos y la policía; y los negociados que se hacen alrededor de la precariedad laboral. Esto ha sido para nosotros, como sindicato muy nuevo, algo muy fuerte“.



Desde SITRAIC recordaron el día que dos patotas de la UOCRA fueron a romper una asamblea, llegaron armados, realizaron disparos y golpearon a los trabajadores. Luego de estos hechos Olivera, el referente opositor a Martínez y la burocracia del sindicato, fue detenido y acusado de intento de homicidio. Olivera ya había sido atacado dentro de un banco y le abrieron la cabeza, en esa oportunidad tuvieron que hacerle siete puntos.



Para los integrantes de SITRAIC “la policía armó toda la causa” por la que mantienen preso a un trabajador que defiende la libertad sindical. La semana pasada se movilizaron a la Secretaria de Derechos Humanos y lograron que Olivera sea trasladado del lugar de detención y esperan que en los próximos días haya avances importantes en su liberación.



Al mismo tiempo denunciaron que hace dos días, en Temperley, cuando un grupo de trabajadores se encontraba realizando un paro, “llegó una patota de la UOCRA y con mucha violencia los obligó a ir a trabajar a una obra”.



Varios organismos de Derechos Humanos estuvieron presentes en la movilización. María del Carmen Verdú integrante de CORREPI (Coordinadora contra la Represión Policial e Institucional) señal “lo que se vio en esta situación es la triple alianza antiobrera: empresarios, que utilizan la tercerización para profundizar la explotación, el gobierno que terceriza la represión, y las burocracias sindicales, junto con los medios, que ponen la carne al asador”. Agregó: “se da un doble juego, donde el gobierno manda a reprimir sin pagar los costos y por ejemplo hoy habla de autores materiales como si no supieran quienes fueron, peor además, en complicidad con los medios de comunicación, deslegitiman la lucha, porque los titulares de los diarios de ayer fue “interna gremial o ”“violencia sindical””.



Sobre los dichos de la presidenta Cristina Fernández, días previos al hecho, donde afirmaba que su gobierno había optado por no reprimir y realizo un paralelismo con el gobierno de De La Rua, Verdú expresó: “Es cierto que el gobierno de la Alianza entró reprimiendo y salió reprimiendo, con el puente de Corrientes en 1999 y el 19 y 20 de diciembre de 2001, es muy difícil empardarle en materia represiva. Pero este gobierno en materia de represión y persecución a la protesta, es el que más presos políticos ha tenido, además ha utilizado mecanismos más sutiles de represión a través de piqueteros de las agrupaciones oficialistas, a través de las barras de fútbol, etc. Y no hay que olvidarse que es el gobierno que rompió todos los récords en materia de represión preventiva matándonos un pibe por día con el gatillo fácil o la tortura.”



El documento leído en el Acto en Plaza de Mayo reclamó juicio y castigo a los responsables y cómplices del asesinato, la reincorporación y el pase a planta permanente de los trabajadores ferroviarios despedidos y la finalización del trabajo tercerizado.



"Como militantes de movimientos y organizaciones sociales que siempre estuvimos en la calle exigiendo verdad y justicia, condenamos el accionar de cualquier patota, sin importar a qué intereses responden…Estamos convencidos que no existe reivindicación ni debate sindical que justifique acciones de este tipo. Nuestra larga historia de lucha nos ha demostrado que estos hechos siempre perjudican a nuestro pueblo para favorecer a los sectores antidemocráticos".



μεταφραση απο το : http://argentina.indymedia.org/features/buenosaires/

η μεταφραση εγινε απο το: http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1217989

ΚΟΝΤΙ & ΒΜΤ: Κοινή δράση, δίωρος αποκλεισμός της Β’ ΒΙΠΕ. Ανοίγει ο χορός των κινητοποιησεων

Για περίπου δυο ώρες εργάτες της ΚΟΝΤΙ και της ΒΜΤ απέκλεισαν την είσοδο της Β’ ΒΙΠΕ Βελεστίνου (Βόλος) μπαίνοντας κάνοντας έτσι την αρχή μαχητιών κινητοποιήσεων αλλά και της κοινής δράσης, δυο εργοστασίων μετάλλων που βρίσκονται σε πολύ κοντινή απόσταση μεταξύ τους.


Οι εργαζόμενοι της ΚΟΝΤΙ σπάνε έτσι την δίμηνη αναμονή των διαθεσιμοτήτων, μπαίνοντας στο χορό των κινητοποιήσεων αρνούμενοι να δεχτούν τις 60 απολύσεις ή το λουκέτο της εργοδοσίας.



Η ΒΜΤΕ έίχε κηρύξει για σήμερα 24ωρη απεργιακή κινητοποίηση εξαιτίας της μη καταβολής του συνόλου του μισθού του Σεπτεμβρίου αλλά της επικαλούμενης αβεβαιότητας λειτουργίας του εργοστασίου που διαμηνύει η της εργοδοσία.



Μαζί με τους εργάτες της ΚΟΝΤΙ και της ΒΜΤΕ βρέθηκε και η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης, συνδικαλιστές από άλλα εργοστάσια, φοιτητές και άλλες συλλογικότητες, προκειμένου να συμπαρασταθούν στο δίκαιο αγώνα τους.



Κατά το δίωρο αποκλεισμό κανένας εργαζόμενος που πήγαινε στη δουλειά του δεν διαμαρτυρήθηκε στο ελάχιστο αλλά αντίθετα υπήρξε μεγάλη συμπαράσταση καθώς ολόκληρη η εργατική τάξη βράζει στην περιοχή εξαιτίας της αβεβαιότητας που επικρατεί σε πολλές βιομηχανικές μονάδες.



Η Επιτροπή Αγώνα εργαζομένων ΚΟΝΤΙ διένειμε υλικό για την διαδήλωση που θα γίνει την Τρίτη 2 Νοέμβρη στις 5.00μμ στο Βόλο ενάντια, στις απολύσεις, την ανεργία και τα λουκέτα. Στη κινητοποίηση καλείται να συμμετάσχουν όλοι οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι για να πει η εργατική τάξη τα δικά της ΟΧΙ σε ” όσους μας στερούν το μέλλον και την ελπίδα”.



Παράλληλα η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης μοίρασε το παρακάτω κείμενο που βρήκε μεγάλη αποδοχή απ’ όλους τους εργαζόμενους και η οποία καλούσε και τους εργαζόμενους της ΒΜΤΕ αλλά και όλα τα μαχόμενα τμμήματα της εργατικής τάξης και της νεολαίας να συμμετάσχουν στην ανοικτή Επιτροπή Αγώνα:



ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ-ΚΑΝΕΝΑ ΛΟΥΚΕΤΟ



Οι αγώνες στα χέρια των εργατών



Με το εκβιαστικό δίλημμα «ή 60 απολύσεις ή λουκέτο», η διοίκηση της εταιρείας ΚΟΝΤΙ, κατ΄ εντολή των ευρωπαίων αφεντικών της ArcelorMittal, σκοπεύουν να μετακυλίσουν τη παγκόσμια οικονομική κρίση στην εργατική τάξη, που μαζί με τη χρεοκοπία του ελληνικού κράτους με την απόλυτη ευθύνη των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ/ΝΔ, των συνενόχων τους και τα επακόλουθα υπαγωγής της χώρας στους τροϊκανούς (ΕΕ, ΕΚΤ,ΔΝΤ), οδηγούν ολόκληρη την εργατική τάξη και τα φτωχότερα λαϊκά στρώματα σε μια γιγαντιαία κοινωνική καταστροφή. Τα σύννεφα συσσωρεύονται και στην ΒΜΤ που έχει ήδη γνωρίσει απολύσεις την προηγούμενη περίοδο και αυτή τη στιγμή παραμένουν απλήρωτοι.



Σ΄ αντίθεση με τα γαλλικά συνδικάτα που επιχειρούν μια τεράστια προσπάθεια αποτροπής του συνταξιοδοτικού προγράμματος του Σαρκοζί, οι κρατικοί συνδικαλιστές της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, μαζί με εργατικά κέντρα, έχουν ρίξει «λευκή πετσέτα» στους αγώνες.



Η απόφαση των εργατών στη ΚΟΝΤΙ να δημιουργηθεί μια ανοικτή Επιτροπή Αγώνα στην οποία συμμετέχει η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης, μαζί και άλλοι αγωνιστές, είναι μονόδρομος για να ανοιχτεί το ζήτημα σε ολόκληρη τη κοινωνία, για να ενωθούν οι αγώνες εργαζομένων, ανέργων, μόνιμων & ελαστικά απασχολούμενων και να δοθεί η προοπτική ότι δεν πρόκειται να πληρώσουμε τη κρίση του συστήματος, τη κρίση των πολυεθνικών, τη κρίση των τραπεζών, τη κρίση του κράτους. Το σημερινό αστικό κράτος δεν μπορεί να ικανοποιήσει κανένα αίτημα με «ενέσεις κοινωνικής ευαισθησίας» αλλά επιχειρεί μια επιστροφή των εργατικών δικαιωμάτων στον προηγούμενο αιώνα.



Η διεύρυνση της Επιτροπής Αγώνα είναι αναγκαία και με τους εργάτες της ΒΜΤ για να δοθεί ο αγώνας ενάντια στην ανεργία και τα λουκέτα: Με ένα εκατομμύριο άνεργους, χωρίς συλλογικές συμβάσεις υγεία, παιδεία, συντάξεις, κοινωνική ασφάλιση, με τη καταστροφή των μικρομεσαίων στρωμάτων, είτε θα προτάξουμε τα δικά μας ταξικά συμφέροντα, είτε θα μείνουμε στον τιτανικό ενός συστήματος που βουλιάζει, με σωσίβια και βάρκες μόνο για τους επιβάτες της πρώτης θέσης.



Ο ξεσηκωμός των ευρωπαίων εργατών ενάντια στο ελληνικό πείραμα του μνημονίου στις δικές τους χώρες, μας δίνει δύναμη να σηκώσουμε το βάρος του αγώνα στα δικά μας χέρια. Δεν δεχόμαστε καμία απόλυση και κανένα λουκέτο στη ΚΟΝΤΙ και σε κανένα άλλο εργοστάσιο. Καμία διαθεσιμότητα και καμιά μείωση μισθών. Κανένα εργολαβικό και ελαστικό εργαζόμενο.



ΔΕΝ ΤΑ ΦΑΓΑΜΕ ΜΑΖΙ. Τα φάγανε αυτοί που σήμερα μας καταδικάζουν στην ανεργία, τη φτώχια, την εξαθλίωση, σ΄ ένα «δημόσιο» χρέος που δεν είναι δικό μας. Το μόνο χρέος μας είναι να πούμε:



OXI στις απολύσεις – Απαγόρευση των απολύσεων. ΟΧΙ στις διαθεσιμότητες και τα λουκέτα.

Τα εργοστάσια και ο κοινωνικός πλούτος ανήκουν στους εργάτες!







ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ-ΑΝΕΡΓΩΝ



Η Πρωτοβουλία συνεδριάζει κάθε Τρίτη, 8μμ, στο «Χώρο Κινημάτων», Ιωλκού 33-Βόλος




http://ergatis.wordpress.com/

Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΜΑΡΙΑΝΟ ΦΕΡΕΙΡΑ - Πώς εκτυλίχθηκαν τα γεγονότα

Τετάρτη, 20 Οκτωβρίου, 12μμ, Avellaneda, οδός Lebensohn. Απ' αυτό το σημείο ξεκίνησε η πορεία των συντρόφων σιδηροδρομικών, συνεπικουρούμενη από μέλη του PO (Partido Obrero - Εργατικό Κόμμα) και άλλες οργανώσεις.




Μετά από μερικά μέτρα, έγινε αντιληπτή η παρουσία μιας συμμορίας που είχε λάβει θέσεις πάνω στις γραμμές του τρένου και αποτελείτο από περίπου 120 άτομα. Μαζί τους ήταν και ο γιος του Αντόνιο Λούνα (γραμματέα του Οργανισμού Σιδηροδρόμων και μέλους του συνδικαλιστικού οργάνου των σιδηροδρομικών) ο οποίος δρούσε προβοκατόρικα απ' την αρχή των γεγονότων. Ο αποκλεισμός των γραμμών σε αυτό το σημείο ήταν αδύνατος εξαιτίας της παρουσίας της συμμορίας και της αστυνομίας. Έτσι, η πορεία συνέχισε προς το πίσω μέρος του σταθμού και κατόπιν προς τα περίχωρα του σταθμού Hipólito Irigoyen, όπου και οι οργανώσεις αποφάσισαν να καταλάβουν τις γραμμές. Μέχρι εκείνο το σημείο, η συμμορία ακολουθούσε την πορεία βαδίζοντας πάνω στις γραμμές και οι δυνάμεις ασφαλείας ακολουθούσαν επίσης από κοντινή απόσταση. Στο ύψος της γέφυρας Bosch, οι διαδηλωτές επιχείρησαν εκ νέου να καταλάβουν τις γραμμές, πράγμα που δεν κατέστη δυνατό λόγω της επίθεσης με πέτρες που εξαπέλυσε η συνδικαλιστική συμμορία. Η αστυνομία , κατά παράβαση καθήκοντος, έδρασε σε πλήρη συντονισμό με τη συμμορία πυροβολώντας με πλαστικες σφαίρες κατά των διαδηλωτών.



Μετά από αυτές τις εξελίξεις, οι συμμετέχοντες στην κινητοποίηση αποφάσισαν μετά από έκτακτη συνέλευση να αποσυρθούν και να καλέσουν συνέλευση για τις 21 του μηνός για να συζητήσουν μελλοντικές δράσεις.



Λίγο πριν τελειώσει η έκτακτη συνέλευση, η συμμορία κατέβηκε απ' τις γραμμές στο δρόμο και άρχισε να εκσφενδονίζει βροχή από πέτρες. Έτσι, όμως, επανεξοπλίστηκε η περιφρούρηση της κινητοποίησης αναγκάζοντας σε υποχώρηση τους επιτιθέμενους. Αλλά η αστυνομία κάλυψε την υποχώρηση της συμμορίας, προστατεύοντάς την πίσω απ' τα περιπολικά. Κατόπιν η πορεία σταμάτησε, συμπτύχθηκε και διαλύθηκε. Εκείνη τη στιγμή η αστυνομία άνοιξε τον κλοιό και άφησε να περάσουν οι δολοφόνοι. Αυτοί έδρασαν επαγγελματικά, καλύπτοντας το χέρι με το οποίο πυροβόλησαν για να μη μείνουν τα μόρια πυρίτιδας στο χέρι του σκοπευτή, αφού αυτή μπορεί να ανακαλυφθεί μέχρι και 2 εβδομάδες αργότερα. Οι σκοπευτές ήταν δύο, ένας με ένα περίστροφο των 38mm και ένας με ένα των 22mm. Αυτός με το 38άρι γέμισε 2 φορές τη θαλάμη όπως αποδεικνύουν οι κάλυκες που βρέθηκαν. Σημαντικό είναι πως και οι δύο έριχναν στο ψητό, με πρόθεση να σκοτώσουν. Η συντρόφισσα Έλσα Ροντρίγκες χτυπήθηκε στο κεφάλι απ' τα 200 μέτρα, πράγμα που ενδεχομένως σημαίνει την ύπαρξη και τρίτου σκοπευτή.



Εκτός του Μαριάνο Φερέιρα και της Έλσα Ροντρίγκες, τραυματίστηκαν στο πόδι από σφαίρες και οι Νέλσον Αγκίρε και Αριέλ Πίντος.



Στο χώρο των συγκρούσεων υπάρχει μια αφετηρία λεωφορείων. Τόσο οι κάμερες της αφετηρίας όσο και αυτές των εργοστασίων της περιοχής πρέπει να κατέγραψαν τα γεγονότα, τα οποία καταγράφηκαν και από κάμερες του C5N.



Σε όλα αυτά πρέπει να προστεθεί κι άλλο ένα ειδεχθές συμβάν. Με το Μαριάνο Φερέιρα θανάσιμα τραυματισμένο, η αστυνομία δεν επιλήφθηκε του θέματος. Ήταν η αποφασιστικότητα των συντρόφων του που επέτρεψε να σταματήσει ένα περαστικό ασθενοφόρο και να παραλάβει το Μαριάνο και την Έλσα.



Σε κάθε βαγόνι του σιδηρόδρομου Roca μπορείς να διαβάσεις ένα αυτοκόλλητο που λέει «Θα επιληφθούμε όλων όσα δεν επιλαμβάνεται η αστυνομία», υπογεγραμμένο απ' το συνδικάτο της UF υπό τον τίτλο «Εργαζόμενοι Σιδηροδρομικοί».



Ο ίδιος ο Χοσέ Πεντράσα, τωρινό στέλεχος της UF, αναγνωρίστηκε ως οργανωτής της συμμορίας ενώ ο Πάμπλο Ντίας, άλλο ηγετικό στέλεχος της UF είχε δηλώσει: «Όσο είμαστε εμείς, δε θα επιτρέψουμε κανένα αποκλεισμό των γραμμών» (Infobae, 20/10).



Όλα τα ίχνη των δολοφόνων αποκαλύπτονται.



 μεταφραση απο: http://po.org.ar/articulo/po1151076/como-ocurrieron-los-hechos


 συνδεσμος: http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1218063

Συλλήψεις για τη δολοφονία του Mariano Ferreyra

Το Σάββατο το βράδυ συνελήφθη στο σπίτι του ο Pablo Díaz, υπεύθυνος για τους αντιπροσώπους της Ένωσης Σιδηροδρομικών, ο οποίος είναι ένας από τους ηγέτες του σωματείου μετά τον José Pedraza.




Την Τετάρτη 20 Οκτώβρη βρισκόταν στις γραμμές του τρένου στην Avellaneda και ήταν αυτός που έδωσε την εντολή στην ομάδα που σκότωσε τον Mariano για να ξεκινήσει η καταδίωξη και οι πυροβολισμοί εναντίον των απεργών και των αλληλέγγυων. Ο Pablo Díaz που υποδεικνύεται σαν ο "ισχυρός άντρας" του σωματείου στη νότια περιοχή του Buenow Aires, βρισκόταν δίπλα στους δολοφόνους του Mariano Ferreyra λίγο πριν αρχίσουν να πυροβολούν τους απεργούς την ώρα που τραυμάτισαν σοβαρά την Elsa Rodríguez.



Επίσης, τo μεσημέρι της Κυριακής 24 Οκτώβρη παρουσιάστηκε στην ομοσπονδιακή αστυνομία όπου και κρατείται ο Cristián Favale, αυτός που αναγνωρίστηκε και υποδείχθηκε σαν ο άνθρωπος που πυροβόλησε και σκότωσε τον Mariano Ferreyra.





Περισσότερες πληροφορίες στα Ισπανικά στο  Indymedia Buenos Aires:
http://argentina.indymedia.org/features/buenosaires/

συνδεσμος: http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1218092

Ο αγώνας του Banquet δικαιώθηκε

Σύμφωνα με ανακοίνωση της Επιτροπής Αλληλεγγύης στους εργαζόμενους του Banquet, την περασμένη Παρασκευή, 15/10/2010, υπογράφτηκε συμφωνία μεταξύ της εργοδοσίας και των οκτώ εργαζομένων που είχαν απολυθεί. Στη συμφωνία περιλαμβάνεται η πρόθεση της εργοδοσίας για επαναπρόσληψη, αν και οι ίδιοι δήλωσαν πως δεν επιθυμούν πια να επανέλθουν, η ασφάλιση του Β. Κιτσώνη, η καταβολή όλων των δεδουλευμένων ύψους 55.000 ευρώ, η καταβολή των δικαστικών εξόδων, η αποζημίωση για τους τρεις μήνες ανεργίας, και η αμοιβαία απόσυρση μηνύσεων και καταγγελιών. Η Επιτροπή στην ανακοίνωσή της εκτιμά ότι «πρόκειται για σημαντική νίκη, μετά από έναν πολύμηνο αγώνα που στηρίχτηκε στην ενεργή δράση της Επιτροπής Αλληλεγγύης και πυροδότησε κινητοποιήσεις σε άλλους χώρους σίτισης». Πιο συγκεκριμένα, η Επιτροπή Αλληλεγγύης στην ανακοίνωσή της αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής: 1) Η εργοδοσία αποδέχεται την επαναπρόσληψη επτά εργαζομένων πλην του Β. Κιτσώνη (οι επτά συνάδελφοι δήλωσαν πως δεν θέλουν να επιστρέψουν για εργασία στο Banquet). 2) Στον Β. Κιτσώνη θα δοθεί ασφάλιση από τον 10/2010 έως 2/2011, ώστε να συμπληρώσει τις προϋποθέσεις για ταμείο ανεργίας. 3) Για οφειλές δεδουλευμένων θα καταβληθούν στους εργαζόμενους 55.000 ευρώ συν την αμοιβή του δικηγόρου τους. Σε αυτό το ποσό δεν περιλαμβάνονται οι αποζημιώσεις απολύσεων, δώρα, επιδόματα που έχουν ήδη εισπράξει (16.970 ευρώ για τους οκτώ συναδέλφους). 4) Ως αποζημίωση για τις ασφαλιστικές εισφορές των τριών μηνών αναστολής λειτουργίας του Banquet το καλοκαίρι συμφωνήθηκε η τρίμηνη σύμβαση από 10/2010 έως 1/2011 για τον ένα συνάδελφο και η πληρωμή των ασφαλιστικών εισφορών στους άλλους έξι συναδέλφους με το ποσό των 7.800 ευρώ. 5) Η εταιρία αποδέχεται την καταβολή 295 ενσήμων σε τρεις συναδέλφους για παρελθόντα έτη. 6) Η εργοδοσία ανακαλεί τις 18 μηνύσεις που κατέθεσε εναντίον δεκαέξι συναγωνιστών και θα ζητήσει την αθώωση για όσες κατηγορίες πάνε αυτεπάγγελτα στο δικαστήριο. Δεν έχει καμία απαίτηση (λόγω ασφαλιστικών μέτρων κ.λπ.) έναντι των εργαζομένων, της Επιτροπής Αλληλεγγύης και συμπαραστεκόμενων σωματείων. Τα αντίστοιχα (ανακλήσεις μηνύσεων) ισχύουν και για την πλευρά των εργαζομένων. Η εργοδοσία θα καταβάλει όλα τα δικαστικά έξοδα που θα προκύψουν για τις παραπάνω διαδικασίες. 7) Ως απόρροια της συμφωνίας, οι εργαζόμενοι θα αποσύρουν τις καταγγελίες/αγωγές ενάντια στην εργοδοσία.


πηγη: http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1218482